7 Temmuz 2011 Perşembe

Hesabı Ödemek



22'leri önemlidir benim için her ayın. Sebepli, bazen sebepsiz.. O gün de 22'siydi ayın, sebepliydi. Cadde'deyim, yanımda onlarca can.. Heyecan dorukta, tırnaklar itinayla eksilmeyi bekliyor, dilimizde dualar, marşlar..

Bir şeyler oldu o gece, gitti geldi bir şeyler, aylardır iple çektiğimiz, ölüp ölüp dirildiğimiz şeyler.. Sel olduk sonrasında bu gelişe, hem ne sel! Sokak sokak, cadde cadde olduk, öldük, aktık..

O gece öncesinde, her hafta sonu ıslanan yanaklarım, o gece tüm ölüm kalım savaşına rağmen ıslanmadı. 4. gol, son düdük, zafer turu, yanımdaki canlardan birine deliler gibi sarılmam, Cadde'nin akan seli.. Önceki haftalarda olduğu gibi ağlatmadı beni. Bir tuhaf boşluktu düştüğüm. Bir tür sinir boşalması. Boş bir çuval misali yıkılmak gibi... Kımıltısız... Manasız...

O gece o hallerin bir anlamı yoktu. Hırs, çoktan bir sonraki durağına varmış, bedenimden geçmişti. Ben bu boşalmanın hazzına varmaya çalışıyordum.

O gece dökülmeyen yaşları biri defterime yazmış olmalı.
Tahsilat için 5 gündür aşındırıyor kapımı.
Ödüyorum taksit taksit...

Ve hırstan ürpererek söylüyorum yine, daima;
Onurumuzsun sen bizim Kanarya...
Evladıma miras bu sevda.

Allah'ım sen sabır ver.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder